Je zult wel wat lekkers hebben.

“Je zult wel wat lekkers hebben!”

 

Na een lesje jachttraining gegeven te hebben in het Horsterpark loop ik “bepakt en bezakt” over de parkeerplaats naar mijn auto. Die bepakking bestaat uit een zware tas met dummy’s, een lange tas waarin de paaltjes zitten en de tas met de koffiekannen en kopjes.  Even verderop gaat de klep van een auto open en een Hongaarse Vizsla van zo’n veertig kilo stuitert er uit en sprint op me af. Hij springt tegen me op en ik kan me met de grootste moeite staande houden. Ik weer mij af van dit springende monster maar het helpt niet erg. Ik roep naar de “leider” van dit ongeleide projectiel dat hij zijn hond terug moet roepen maar er gebeurt helemaal niets. “Ik vind dit érg onplezierig” schreeuw ik nu richting de eigenaar. “Ik ook” is zijn antwoord “maar je zult wel wat lekkers bij je hebben!” “Huhhh?” Daar word ik dus echt zó moe van! “Al heb ik op beide schouders een flinke lap biefstuk, dan nóg moet u er voor zorgen dat u uw hond bij u houdt!”

Het is toch werkelijk te gek voor woorden dat de schuld van het onbehouwen gedrag van zijn hond bij mij wordt neergelegd. Uiteindelijk wordt de hond bij de kladden gegrepen en aangelijnd en zonder verder excuus neemt meneer zijn hond mee en stap ik flink geërgerd in de auto.

Dit geval staat helaas niet op zichzelf. Wekelijks en vaak zelfs meerdere keren per week zie ik honden op deze manier de auto en hun eigenaar verlaten. De klep gaat open en hup, weg is de hond of de honden. Ze steken in volle vaart het fietspad, wat feitelijk ook een weg is waar ook auto’s rijden, over naar het veld en zijn volledig “los” en luisteren helemaal nergens meer naar. Vermoedelijk luistert dit type hond überhaupt niet, maar dat ter zijde.  Menigmaal gaat het maar net goed maar soms ook niet. Zo herinner ik me een klant van onze winkel die door een overstekende hond is gevallen met zijn fiets en lelijk terecht gekomen is. Behalve een kapotte fiets heeft hij toen een zware schouderblessure opgelopen. De hond is er ongeschonden vanaf gekomen maar dat is dan ook het enige positieve aan deze actie.

Het is niet moeilijk om je hond te leren dat hij in de auto moet blijven als de deur of de klep open gaat. Een openstaande deur geeft de hond niet het recht om er uit te springen. Hij zou gewoon moeten wachten totdat je zegt dat hij er uit mag. Vervolgens leer je hem ook nog dat hij bij de auto blijft wachten tot dat je hem toestemming geeft dat hij vrij mag en dat doe je natuurlijk op het moment dat het ook veilig is voor iedereen.

Allemaal gemakkelijk gezegd maar hoe leer je dat dan?

Om te beginnen zorg je dat de hond aangelijnd en vast zit, bij voorkeur in een tuig, in de auto. Dat is handig voor deze oefening maar het is ook wel zo veilig om je hond in de gordel te hebben als je rijdt. Zo voorkom je dat de hond als projectiel door de auto vliegt bij een eventuele aanrijding.  Op de parkeerplaats open je voorzichtig de deur van de auto een stukje, maar alleen als de hond rustig zit of ligt. Als hij onrustig is wacht je geduldig. Zeg niks! Geen preek, geen opdracht, de hond moet zelf maar gaan ontdekken wat hij moet doen om uit de auto te mogen en dat is:  NIKS DUS, behalve rustig zijn en blijven zitten of liggen! Als hij zit of ligt open je de deur een stukje, staat hij op? Jammer, je doet de deur weer dicht en wacht weer tot hij zit of ligt. Als hij dat doet probeer je het opnieuw. Je zult zien dat je hond de non verbale boodschap binnen 10 minuten begrijpt. Als je de deur helemaal open kunt doen zonder dat hij opstaat doe je hem uit de gordel en haak je hem rustig aan de lijn. Nodig hem uit om uit de auto te stappen maar laat hem bij je blijven zitten terwijl jij bijvoorbeeld de auto afsluit. Daarna laat je hem bij je zitten, haak je de lijn los maar eis* je dat hij nog blijft zitten ook al is de lijn er af. Pas als jij zégt dat hij vrij mag heeft hij toestemming om te gaan en dat is natuurlijk op het moment dat hij geen hinder of gevaar veroorzaakt.

* Dat eisen doe je met iets lekkers. Je houdt zijn aandacht bij jou door hem met iets lekkers in jouw “bubbel” te houden. Voorwaarde is dat de hond het lekkers bijna nooit krijgt zodat hij er een beetje zin in heeft en het lekkers verkiest boven de prikkel van de vrijheid krijgen. Als dat voor jouw hond te moeilijk is dan houd je hem uiteraard aan de lijn!

Een hond opvoeden is niet zo moeilijk. Het vereist alleen een consequente en duidelijke hand van de leider. Het vereist ook dat je de hond begrenst als dat nodig is. Als je hond niet luistert, laat hem dan niet los. Je gooit een kind toch ook niet in het diepe bad als het nog niet zwemmen kan?

Een hond die zelf ervaart wat wel werkt en wat niet snapt eerder wat er van hem verlangd wordt dan een hond die allerlei  “commando’s” naar zijn hoofd geslingerd krijgt.

  • Lijn er af is niet hondje weg
  • Een open deur betekent nog niet dat de hond naar buiten mag

Mijn magazine “Maak honden wijs” staat bol van de tips en informatie over de opvoeding van honden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *